گویا آقای کارگردان محترم (( اخراجی های 1و2و3و...)) به قول ما مشهدی ها از تخم چشم جناب وزیر ارشاد افتاده که چپ و راست ازش تعریف و تمجید می کند.

"صفار هرندی"  مسعود خان را خورشید درخشان هنر ایران زمین دانسته و روز گذشته هم در همایش هنرمندان بسیجی در مشهد از ایشان به عنوان هنرمند واقعی یاد کرده بود...

من نه اهل نقد حرفه ای فیلم هستم و نه سینماگر فقط گاهی فیلم می بینم وهمین!

بنابراین  قصد نقد حرفه ای فیلمنامه یا ابعاد هنری فیلم اخراجی ها را ندارم.

سعادت نصیبم شد و هر دو فیلم اخراجی ها را (اعم از 1و 2) دیدم.

ماجرای فیلمنامه اخراجی ها(بخصوص از نوع دومش)  و محتوایی که من دوساعت  از وقتم را در تعطیلات نوروزی برای آن صرف کردم، ماجرای آن دفترچه تلفنی است که یک بنده خدا ساده لوح از کتابفروشی به جای کتاب داستان می خرد وفردایش با اعتراض به فروشنده می گوید کتابت خوب بود اما یک اشکال داشت و آن هم اینکه شخصیتهایش زیاد بود ولی محتوا نداشت!

تمام لحظات فیلمی که ستاره درخشان سینمای ایران است، پر بود از لودگی های آدمهایی که درجنگ برای دفاع از ناموس و دین و وطنشان جنگیده بودند و اسیر هم شده بودند نمیدانم شهید مسلم قاسمی مقدم هم در دوره اسارت جیب زده بود یا نه؟!

وسوالات دیگری که برای من و امثال من که دوره جنگ را در کودکی درک کرده بودیم به وجود آمد من مانده ام که پدرم جزء کدام دسته بود؛ ترمز بریده بود و همه را از دم تیغ تفکرات خودش می گذراند یا ...؟!

خوب است آقای وزیر دراین ماههای پایانی دوره وزارتش  کمی به فکر این سوالات که تقدس دفاع مقدس را خدشه دار می کند باشد و کاش در ذیل نامه مسعود ده نمکی پاسخ آنها را می نوشت تا لااقل یادگار خوبی از 4 سال ریاست بر فرهنگ کشور باقی بگذارد...کاش...